Popatrz, jak zmieniamy się dla Ciebie!

Historia

Historyczny moment założenia naszej Spółdzielni pod ówczesną nazwą „Ludowe Stowarzyszenie Spożywcze”, miał miejsce 25 marca 1919 roku na I Walnym Zgromadzeniu, które odbyło się w lokalu przy ul. Rynek 56. Założycieli  było 61, a przewodniczył im Pan Kazimierz Czapiński. Stowarzyszenie stawiało sobie za cel samoobronę najuboższych warstw społecznych, głównie robotników zatrudnionych w fabryce Braci Czeczowiczka, przed bardzo trudnymi warunkami życia, brakiem podstawowych artykułów, zbyt wygórowanymi cenami dyktowanymi przez paserów i spekulantów.

W skład I-szej Rady Nadzorczej Spółdzielni weszły następujące osoby: Maria  Bartyzel, Waleria Rychter, Karolina Bizoń, Jan Biczak, Marian Zaremba, Stefan Kowalczyk, Tomasz Dubiel, Tomasz Małecki, Maria Zawierucha, Maria Bizoń,  Franciszek Zmiertka. W skład Zarządu wybrano: Antoniego Jakucińskiego, Wincentego Zawieruchę, Wincentego Kudłacika, Juliana Legienia, Antoniego Kucharczyka, Agnieszkę Nidecką.

Udział członkowski wynosił 40 koron / 38 dniówek roboczych/. Powstanie Spółdzielni  spotkało się z dużym zainteresowaniem. W maju tegoż roku z tak zebranych zasobów pieniężnych powstaje  I-szy sklep  spółdzielczy zwany „konsumem”, sprzedający towary różne, ale tylko członkom.

Rok 1928 jest najlepszy w międzywojennej historii Spółdzielni / 5 sklepów, 2 piekarnie i kasyno robotnicze/. Wśród szczególnie zasłużonych  kronika wymienia ówczesnego prezesa Zarządu – Ludwika Karkoszkę. Wtedy też Spółdzielnia zakupiła parcelę w rejonie Górnicy – jako pierwszą nieruchomość. Początek lat 30-tych znamionuje znaczne pogorszenie sytuacji Spółdzielni i ograniczenie jej działalności. Nie brak jednak aktywnych, zapalonych spółdzielców w tym okresie, a są nimi Panowie: Stefan Tomiak, Ludwik Karkoszka, Czesław Bełdziński, Konstanty Kolber, Andrzej  Pękala, Franciszek  Bizoń i inni.

Lata 1935-36 są bardzo trudne dla Spółdzielni pod względem ekonomicznym / występują straty i ograniczenie działalności, sprzedaż nieruchomości/.  W 1937 roku następuje kolejna zmiana nazwy na „Ludowa Spółdzielnia Spożywców”. W latach bezpośrednio poprzedzających wybuch wojny następuje pewna poprawa i stabilizacja sytuacji w  Spółdzielni. 
Ale nadszedł rok 1939.  Pomimo wybuchu wojny – Zarząd Spółdzielni w osobach: Władysław Walusiak, Wincenty Pikoń, Jan Nowak  - postanawiają  utrzymać działalność, co było możliwe tylko do dnia 02.03.1941 roku, kiedy to nakazem okupanta cały majątek Spółdzielni został skonfiskowany. Ale natychmiast po wyzwoleniu odradza się  andrychowski ruch spółdzielczy. Już 07.02.1945 r. w Sali Prezydium MRN odbywa się  I-sze po wojnie formalne posiedzenie Zarządu Spółdzielni z udziałem członków Rady Nadzorczej : Stefana Tomiaka, Adolfa Prusa, Józefa Kudłacika, Ludwika Karkoszki, Pawła Juraszka. 

Prezesem  Zarządu zostaje wybrany Pan Stefan Tomiak. 19.03.1945 zostaje uruchomiony   I-szy  sklep w Rynku.
Powoli rozkręca się gospodarka Spółdzielni i rok 1945 zamknięty  już zostaje zyskiem w wysokości 145.000 złotych. Poważnym wstrząsem stał się wypadek we wrześniu 1946 roku. W czasie przewozu furmanką utargu dziennego do Wadowic przez prezesa Stefana Tomiaka, grasująca banda  dokonała napadu i po sterroryzowaniu  zrabowała  gotówkę w kwocie 160.000 złotych. W dalszych latach powojennych ruch spółdzielczy w kraju staje się masowy i władze  centralne decydują o jego zjednoczeniu i włączeniu do gospodarki planowej.

W dniu 07.11.1948 r. w lokalu PSS odbyło się nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Delegatów  Spółdzielni, na którym przyjęto nowy statut i nową nazwę : Powszechna Spółdzielnia Spożywców.  Następuje dynamiczny  rozwój gospodarczy  Spółdzielni. Co roku otwieranych jest kilka nowych sklepów. Biura Spółdzielni mieściły się wówczas przy ul. Obr. Stalingradu w podwórzu. Jedynym  środkiem transportowym  był 1 samochód 5-ciotonowy – (1951) r.). Korzystano również z  transportu konnego / 4 własne konie/.
  
W 1953 r. otwarto trzecią  piekarnię przy ul. Obr. Stalingradu . Prezesem Zarządu był  wówczas długoletni pracownik – Pan Karol Kalafaticz.W latach pięćdziesiątych Spółdzielnia  modernizuje i otwiera nowe sklepy / np. przy ul. 1 Maja/. 
W 1957 r. – uruchomiona zostaje ciastkarnia  przy  ul. Obr. Stalingradu. W 1958 r. po 8-mio letnich staraniach uzyskano zgodę na budowę nowej masarni. W tym roku powstaje  też Zespół Pracy  Nakładczej  zatrudniający 40 osób.

Następne 10-cio lecie to dalszy rozwój Spółdzielni. W tym okresie powstają sklepy w blokach Spółdzielni Mieszkaniowej, Bar Popularny, kawiarnia Szarotka, sieć kiosków. Trwa również budowa zakładu masarskiego. Spółdzielnia uzyskała także zgodę na budowę  biurowca / początkowo miał to być parter i 2 kondygnacje/. Staraniem ówczesnego Zarządu w osobach: Anny Matlak, Bolesława Hodowanego, Stanisława Lepiarza – uzyskano zgodę na budowę 3 piętra. 

W 1965 r. zakończono  budowę Zakładu Masarskiego. W rok później – budowę pawilonu handlowego przy ulicy  Żwirki i Wigury. W 1968 roku – zakończono budowę piekarni mechanicznej  przy ul. Batorego  - wyposażonej w 2 piece taśmowe.
W tymże roku następuje reorganizacja spółdzielczości w kraju. Spółdzielnia  nasza staje się jednym z 22 oddziałów Społem WSS w Krakowie. Z bogatą historią naszej Spółdzielni związany był Pan Jan Kurtecki, odznaczony  w 1970  r.   „Kawalerskim Krzyżem Zasługi”.

W latach 70-tych powstają również ośrodki Praktycznej Pani, Bar Osiedlowy, sklep przy ul. Włókniarzy. Długoletnim prezesem Zarządu była Pani Anna Matlak. Pod koniec lat 70-tych Zarząd pracuje w składzie: Pan Edward Sawera, Pan Józef Sikorski, Pan  Bolesław Hodowany,  Pani Janina Flasz.

Lata 80-te to pogłębiające się braki towarowe, składanie winy za to na handel. Nasilają się też dążenia spółdzielców do usamodzielnienia się Spółdzielni. W roku 1981, niemal w przededniu ogłoszenia  stanu  wojennego zawiązał się Komitet Założycielski Powszechnej Spółdzielni  Spożywców w Andrychowie w skład którego weszli :
Stanisław Dej, Stefan Tomiak, Adolf Prus, Genowefa Łysoń, mgr Edward Sawera, mgr Tomasz Łoziński, Jadwiga Wysogląd. Jan Bury, Anna Matlak, Irena Chochowska, Urszula Karamańska, Barbara Kruczek

Ze względu na stan wojenny dopiero w dniu 19.07.1982 roku, na Walnym Zgromadzeniu   przyjęty  zostaje  statut  i   wybrana Rada  Nadzorcza – z Przewodniczącym  Stanisławem Dejem – nowej, samorządnej, samodzielnej, samofinansującej Powszechnej Spółdzielni Spożywców w Andrychowie.

Skład Zarządu przedstawiał  się  następująco: mgr Edward Sawera, mgr Józef  Sikorski, Pani Janina Flasz  

W rok później w skład Zarządu weszła  również P. Jadwiga Wysogląd. Spółdzielnia prowadziła wtedy 46 sklepów oraz sieć punktów drobnodetalicznych, 3 restauracje, 4 bary, 3 kawiarnie, 4 stołówki i bufety zakładowe, 3 piekarnie, ciastkarnię, masarnię, WNB. Znaczące osiągnięcia lat 80-tych to przebudowa i uruchomienie SDH, kawiarni „Pod Platanem”, rozbudowa masarni. 
Początek lat 90-tych to okres burzliwych przemian ustrojowych, gospodarczych, rozwój wolnego rynku i ostrej konkurencji we wszelkich dziedzinach. Nowe regulacje prawne uderzają w spółdzielczość w całej Polsce, w tym również i w naszą Spółdzielnię. Sytuacja wymaga elastyczności w działaniu, szybkiej reakcji na zachodzące wokół zmiany, zaprzestania prowadzenia działalności nierentownych, zmniejszenia skali gospodarowania. Spółdzielnia utraciła wiele placówek w lokalach najmowanych. W ślad za tym musiały pójść redukcje zatrudnienia.  

Obecnie Spółdzielnia zatrudnia 155 osób prowadząc 16 sklepów różnych branż oraz Zakład Piekarsko- Ciastkarski.